anatema

• z greki: anathema - obłożenie, nałożenie; z łaciny: anathema - klątwa;
• klątwa, określenie używane głównie w kontekście religijnym - ekskomuniki, klątwy religijnej; również używane w odniesieniu do nieakceptowanych przez establishment naukowy twierdzeń, szczególnie na polu archeologii i etnologii, w kontekście tez i teorii naruszających obowiązujący paradygmat religijny, sposoby określania i odnoszenia się do tzw. pierwotnych, prehistorycznych kultur, czyli herezji podważających twierdzenia będące przedłużeniem katolickich dogmatów religijnych na polu nauki.
• działanie analogiczne do plemiennego tabu; stwarza obciążenie moralne na danym sposobie myślenia, faktycznie ograniczając wolność myśli, tym samym stwarzając potrzebę wytworzenia pola dla pojęć i myśli obojętnych moralnie, czyli adiafor;