zasada redukcji pojęć w klasycznej metodologii naukowej i współczesnej teorii poznania, wprowadzona przez Davida Hume jako forma arystotelesowskiej zasady ekonomii myślenia;
jedna z podstaw metodologii naukowej redukcjonizmu i logiki teoriomnogościowej;
formułowana jako "entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem", lub "nie należy mnożyć bytów ponad konieczność", w matematyce znajduje zastosowanie jako zasada redukcji, wprowadzania piękna prostoty do zapisu formuł i wzorów matematycznych;
Ockham, który był zakonnikiem w Oxfordzie, oryginalnie formułował to jako: "Jedynym realnym bytem jest Bóg - wszystko, co da się wywieść bezpośrednio od Boga jest prawdą, a reszta to czcze spekulacje", swoim studentom kazał brzytwami wycinać z książek stronice, które przeczyły jego zasadzie;