Na jakie pytania nie odpowiadamy (wprost)?

Ludzie często życzą sobie iść do wróżek i wróżów, coby zasiąść przed wiekowym i doświadczonym autorytetem, który zdejmie z ich barków ciężar odpowiedzialności za własne wybory życiowe. Czekają, aż im ktoś powie, że niezależnie od tego, czy się stoi czy się leży, dobry lub zły los się należy.

Ani astrologia, ani Tarot, ani runy, ani żadna inna forma dywinacji czy sztuki mantycznej nie daje odpowiedzi na następujące pytania:

Czy dany człowiek jest Dobrym Człowiekiem albo Złym Człowiekiem?

W niedopowiedzianym domyśle, jest to z reguły pytanie - dobrym lub złym w stosunku do kwerenta, czyli - upraszczając i odwijając bawełnę - np. tym jedynym, idealnym kandydatem na partnera do grobowej deski. Pół biedy, jeśli jest ono zadane wprost. Bieda, gdy ktoś szuka absolutnego wyroku moralnego, zapisanego w gwiazdach na całe życie, całkowicie nie zdając sobie sprawy z własnych, podświadomych intencji zadania takiego pytania.

Czy dojdzie do ślubu?

O wiele łatwiej odpowiedzieć na pytanie "czy kocha", bo można przyjrzeć się możliwości przepływu energii między dwojgiem partnerów i określić, czy jest harmonijny, czy nie - i na ile. Można odpowiedzieć na pytanie, jaka jest szansa na spotkanie, na to, że "zaiskrzy" między dwojgiem. Są to jednak tylko i wyłącznie szanse i okazje. Wybory zaś należą wyłącznie do ludzi - jak zawsze.

Czy będą dzieci i ile ich będzie?

Czyli - czy będzie dobry seks i w jakiej ilości? Znów - czy on/ona mnie chce? Jak bardzo mnie chce? Drogi kwerencie/kwerentko, a jak bardzo chcesz i akceptujesz jego/ją? Można powiedzieć, kiedy jest najlepszy czas na spłodzenie potomków, oraz jakiej mogą być płci wedle wszelkiego prawdopodobieństwa. Można - tyle razy w ciągu życia, ile fantazja przyjdzie a środki do życia pozwolą.

Czy dojdzie do rozwodu, czy unieszczęśliwi rodzinę, partnera i dzieci?

A czy chcesz się z nim/nią rozstać, już teraz podjąć decyzję "o olaniu zgodnie z Dao", przerzucając ciężką odpowiedzialność ze swoich barków na filozoficzne aksjomaty? Kwestia tego, jak się umiecie komunikować, co robicie ze swoimi emocjami, czy się szanujecie i czy potraficie mówić sobie o swoich potrzebach, emocjach, uczuciach. Czasem warto powiedzieć więcej trudnych rzeczy, niż potem wygrzebywać się spod stosu nieporozumień. Wtedy warto zapomnieć o religijnych dogmatach (z których mamy wbity do głów na twardo dekalog), filozofiach, dryfowaniu z głową w chmurach, a uczyć się komunikacji.

Kiedy ktoś umrze?

To pytanie to arcymistrzostwo zrzucania z siebie odpowiedzialności i poczucia winy. Nie liczy się styl życia, nie liczy się dbałość o zdrowie, nie ma znaczenia samopoznanie i rozwój osobisty - pal je wszystkie diabli, byle pozbyć się poczucia winy za niedbałość, niestałość i autoagresywność, byle wyprzeć lęk przed śmiercią, zakreślając sobie w kalendarzu datę, do czasu nadejścia której "hulaj dusza, piekła nie ma", a po niej choćby i potop, choćby i diabli przylecieli do knajpy Rzymem zwanej, co by zmęczonego hulakę zabrać na bezterminowy urlop, Twardowski dał sobie z nimi radę, to ja sobie nie dam?...

Udzielanie odpowiedzi na takie pytania to już prywatna sprawa wróżki/wróża:

• Czy chce przyjąć na swoje barki odpowiedzialność za czyjeś życie?
• Czy chce poddać w wątpliwość swoją wiedzę i profesjonalizm, jak i wiarygodność astrologii czy Tarota w ogóle?
• Czy chce sprzedać swój image używając wyłącznie NLP i wygenerować odpowiedni zarobek na jego utrzymanie, kosztem image swojej sztuki?
• Czy zamiast tego pokieruje do właściwego pytania Kwerenta, który wcale nie ma obowiązku bycia świadomym znaczenia tego, o co tak naprawdę pyta i czego się obawia?

Większość z powyższych kwestii astrologowie humanistyczni zaliczają pogardliwie do tzw. średniowiecznej astrologii, co by zaznaczyć, jak bardzo udzielanie na nie odpowiedzi należy do manipulacji, zagrań "poniżej pasa"...

... abstrahując od tego, że w średniowieczu wielu astrologów znało swoją sztukę o wiele lepiej, niż współcześni, właśnie dlatego, że stawiano im takie pytania i nie dawano wyboru unikania odpowiedzi. Brak odpowiedzi albo zła odpowiedź najczęściej równały się wylaniu astrologa na bruk.

Dzięki takim wyzwaniom ich sztuka rozwijała się, dzięki temu dzisiaj mamy kursy perswazji dla marketingowców. Niekoniecznie jednak dało to głębszy wgląd w osobowość i realne potrzeby oraz motywacje człowieka.

Pytanie, jak w ogóle można odpowiedzieć na takie pytania?

Na pewno nie wprost. Odpowiedzialność zawsze leży po stronie pytających - nie astrologów, tarocistów, czy runekennerów. "Odwinąć" znaczenie takich pytań przed Kwerentem nie zawsze jest łatwo - ale na tym właśnie polega sztuka udzielania właściwych odpowiedzi na niewłaściwe pytania.