ego, gniewne ego, ego-problem, Ego

• Ego to dosłownie jaźń, osobowość;
• termin najczęściej używany na określenie podosobowości werbalnej która mówi o sobie "ja", "ja jestem", dookreśla werbalnie swoje granice uosabiając się z określonymi swoimi cechami czy fragmentami swojej prywatnej rzeczywistości, prywatnego paradygmatu, granice ego są dookreślone kręgiem fnordów zapisanych w engramach, powstałych na granicy ego i rzeczywistości;
• podosobowość reagująca gniewem na przekroczenie jej granic, jeśli gniew zostaje wyparty i nieuświadomiony, ego zmienia się w krytyka wewnętrznego czyli gniewne ego, gdy granice ego zostają naruszone, gdy reaktywowane są engramy tworzące te granice, zazwyczaj im więcej gniewu skumulowanego w psychice, tym silniej osoba dryfuje w stronę ego-tripu i powertripu i tym większe są granice, których naruszenie kończy się niekontrolowaną eksplozją gniewu;
• wybujałe poczucie własnej ważności często uosabia się skrótem myślowym z samym ego, jest to jednak nieścisłe i nierzadko osądzające określenie, które nie służy zrozumieniu problemu ani porozumieniu, szafowanie nim tworzy straszaka, etykietkę i niezrozumiałe tabu, którym oddziela się osobę mającą ego-problem od innych, którzy go pozornie nie mają; paradoksalnie ten sam termin "Ego" w mistyce określa również wyższą jaźń, "ego" afirmuje się jako mantrę medytacyjną mającą obudzić tą jaźń; afirmowanie "jam jest" czy też "ja" to nierzadko silny fnord i świetny obiekt medytacji, narzędzie rozbrajania engramów, rozładowywania gniewu i odpamiętywania bolesnych treści z podświadomości;
• w języku TCM gniewne ego można określić jako podsystem nerwowy i podosobowość związaną z przemianą Drzewa, czyli wątrobą i woreczkiem żółciowym; ego-problem to wyparcie gniewu.