Incendium Amoris

• z łac. dosłownie: "ogień miłości",
• jedna z opisanych w kanonie Kościoła oznak rozpoznawczych osób świętych, znana również wśród praktykujących jogę, medytację i Qigong na Wschodzie, jako element budzenia się Kundalini i przechodzenia psychofizycznej transformacji,
• w pozytywnym sensie: ogień wewnętrzny wywołany praktyką transformacji energii seksualnej, oraz umożliwiający ją; w tybetańskiej tradycji ogień wewnętrzny i praktyka wywoływania go zwana jest tummo,
• energia Ognia wewnętrznego, niezbalansowana przemianą Wody może być przyczyną poważnych problemów psychosomatycznych, dokłada się do syndromu Kundalini i syndromu białego światła, by tego uniknąć należy praktykować z energiami chłodnymi i równoważyć Ogień, np. w praktyce Kan Li,
• symptom psychosomatyczny, związany z wypartymi, podświadomymi treściami natury seksualnej;
• najczęściej symptomy cieplne pojawiają się tam, gdzie pracuje energia meridianów osierdzia i potrójnego ogrzewacza: w okolicy serca, osierdzia i grasicy, w podbrzuszu, narządach płciowych i ich okolicach, oraz na czole i na czubku głowy (co prowadzi do doznań mistycznych i ekstatycznych),
• alternatywą wyparcia seksualności są świadomie podjęte studia nad tantrycznymi i daoistycznymi praktykami oraz formami życia seksualnego.