kult cargo

• rodzaj nabożnego naśladownictwa i czci, jaka rośnie wokół cargo; przykładowo w dzisiejszych czasach wyspiarze budują w swoich wioskach słomiane imitacje samolotów, stacji radiowych, karabinów, odgrywając potem odświętnie sceny przylotów czy odlotów badaczy czy handlarzy, by zyskać ich aprobatę, łaski, moc; analogiczne zjawisko występuje w ezoteryce, gdzie rozmaite formuły czy prawa wykorzystywane w rozwoju wewnętrznym próbuje się nagiąć i wykorzystać na cele ściśle handlowe, tworząc zapotrzebowanie na ezoteryczną poprawność - dążenie do niej to forma kultu cargo;
• biegnący w stronę Cudownego łapią się najczęściej pierwszego cargo, jaki widzą od osób które uznają za o wiele wyżej rozwinięte od siebie; jest to zazwyczaj nie do ominięcia etap, wynikający z pędu ku Mocy, fascynacji powierzchownością i nieznajomością głębi tematu rozwoju holistycznego;
• przykładowo ludzie łapią się na kult przejawów mocy i świętości różnych guru, uczą się od nich iż energia seksualna jest nieczysta, obciążająca itp. a także wzorców represjonowania swojej energii seksualnej, podczas gdy energia którą rozpraszają i wypierają jest bezcennym surowcem w rozwoju duchowym, który ci guru mogą wykorzystywać - także pół- lub całkowicie nieświadomie, jako np. bezosobowe energie Kundalini - w ten sposób rodząc sieć wzajemnej nieświadomej współzależności energetycznej; formą kultu cargo są praktyki ograniczające się na rozwijaniu określonych stanów psychicznych, ekstatycznych samadhi, mocy psychicznych czy magicznych, tzw. siddhi, odrywające od rzeczywistości i pozwalające na eskapizm, ucieczkę w zaczarowany świat obcej duchowości, zamiast podporządkowywać osiąganie kolejnych umiejętności rozwojowi holistycznemu, wzrastaniu w miejscu w którym się żyje zamiast wyrywaniu człowieka z korzeniami z miejsca w którym się urodził;
• kult cargo jest formą tańca godowego, lustrzanym odpowiednikiem syndromu białego światła, obie te formy tańca godowego nie są w stanie bez siebie istnieć.