Las i żywa zieleń otacza jezioro

Przerwana tama już nie powstrzymuje

Biegu wody życia i prądów miłości

Czystość atmosfery otula stworzenie

Na wzgórzu stoi świątynia

Wewnątrz skarb zaklęty i święty

Promieniuje na pola i doliny

Gotyckich jej murów bronią łucznicy

Profani nie naruszą jej granic

Nie znajdą dostępu do naszych serc