Sposób na wróżkę

Czy zdażyło ci się stracić przyjaźń lub bliski związek uczuciowy, ponieważ wróżka powiedziała komuś, że jesteś złym człowiekiem i należy "przeciąć nici" z tobą? Czy ktoś, kto para się jasnowidzeniem, radiestezją, Tarotem, astrologią lub innymi sztukami wróżebnymi, nie widząc i nie znając ciebie ocenił i oczernił cię w oczach kogoś bliskiego?

Szukasz obrony przed manipulantami? Sposobów na zdyskredytowanie i zdemaskowanie oszustów, podających się za oświeconych jasnowidzów? Tutaj je znajdziesz.

Jeśli tak się zadziało w twoim życiu, to możesz się pocieszyć - nie jesteś pierwszą osobą którą to spotkało. Jako psychotronik specjalizujący się w psychologicznym wykorzystaniu astrologii, wielokrotnie widziałem, jak osoby bez wykształcenia psychotronicznego i elementarnej wiedzy psychologicznej, za to obdarzone bardzo bujnymi talentami i/lub wyobraźnią, manipulowały moich przyjaciół, znajomych i klientów. Nie zawsze byłem w stanie to pokazać i powstrzymać, ale szczęśliwie wielokrotnie prędzej czy później dochodziło do opamiętania.

Kiedy się patrzy na to zjawisko, przypominają się biblijne wyroki i prawa ścigające wróżbiarzy i "fałszywych proroków". O ile nie jestem sympatykiem Inkwizycji ani nie sądzę, by "polowanie na czarownice" cokolwiek rozwiązywało, rozumiem problem tutaj omawiany jako jeden z nieideologicznych powodów, dla których inkwizytorzy byli potrzebni w mrokach Średniowiecza.

Większość wróżbitów-manipulatorów jest tak dumna, zadufana w sobie i swoich możliwościach, a przy tym ma tak niskie poczucie własnej wartości, że nie próbuje nawet poznać słabych stron swoich dzikich talentów.

Wychowani na "pozytywnym myśleniu", mającym podobno udoskonalić umysł (z jakiegoś powodu niedoskonały), unikają realnego poznania swojej podświadomej, mrocznej strony - Cienia i jego archetypalnych figur, które "od kuchni" rządzą każdym ruchem manipulatorów. Figury te, wypływając na powierzchnię świadomości, ustawiają manipulatora i jego ofiarę w ściśle określonych rolach.

Pseudojasnowidz-manipulator wbija się w rolę Rodzica (Ratownika), spychając swojego klienta do roli Dziecka (Ofiary).

Dowcip cały w tym, że w Cieniu figury Ratownika stoi figura Oprawcy. Manipulator zaś jest wszystkim, co najlepsze i najbardziej światłe... ale z Oprawcą świadomie nie ma i nie chce mieć nic wspólnego. Jest pod każdym widocznym względem biały i świetlisty jak śnieg (albo wkrótce taki będzie).

Tutaj pierwsza mała dygresja. W tradycji szamańskiej nauczyciel inicjata-adepta albo miał pomocnika, albo sam naprzemiennie przyjmował role tzw. dobroczynnego i miłosiernego nauczyciela. Dobroczynny był ten, który doświadczał boleśnie, wykraczając poza słowa i opisy, inicjując bolesne zderzenie z rzeczywistością spoza ułudy nabytych systemów opisywania świata. Miłosierny zaś to ten, który pomaga się poskładać tak doświadczanemu adeptowi i uleczyć rany, które były w nim już wcześniej, a które takie dobroczynne działania odsłaniają. Czegoś takiego brak we współczesnym głównym nurcie newage'owym, zwanym przez zdystansowanych do niego badaczy swojego Cienia "pluszowo-różowymi misiami newage'owymi". Brak ten jest wprost wyniesiony z dominujących nurtów religii masowych, w których figura "Tego Złego" jest wyklęta i obłożona tabu. To tabu leży u podstawy systemów przekonań pseudooświeconych manipulatorów.

Bez obrażania uczuć religijnych i nazywania figury w języku teologii i/lub antropologii, "Zły" czyli z psychologicznego punktu widzenia Oprawca, jest całkowicie obcy i zwalczany przez świetlistego Ratownika - w jego własnym umyśle przede wszystkim. Jest to podstawowa dziura w głowie manipulatora - wszelkie obrazy skatologiczne są z jego głowy wyklęte.

Dlaczego? Bo w procesie wewnętrznej transformacji, prowadzącej do otworzenia się talentów parapsychicznych, zwanej inicjacją Kundalini, tego typu obrazy - religijnej i obrazobórczej, skatologicznej treści - pojawiają się na początkowych jej etapach.

Słabym punktem, na którym to się dzieje, jest czakra Svadhisthana, drugi ośrodek energetyczny - tzw. czakra seksualna. Brak zintegrowania tego etapu i doświadczeń z nim związanych, skutkuje mnogością paranoicznych, budzących głębokie lęki wizji i sensacji cielesnych bądź energetycznych, oraz... rozmaitymi problemami natury seksualnej. Krótko mówiąc - niezrównoważenie emocjonalne na tym określonym punkcie.

Najczęstszą i najbardziej typową reakcją jest ucieczka. Jeśli dana osoba była związana z religią, ucieka na jej łono (stąd cudowne nawrócenia).

W polskim światku naezoteryzowanym krążą mniej lub bardziej złośliwe anegdotki o epizodzie nawrócenia jednego z najbardziej znanych polskich tarocistów. Podobno już mu przeszło... ale to też może być tylko plotka.

Cały powyższy tekst służył odreagowaniu i postawieniu się w opozycji do Złej Wróżki. Jeśli chcesz naprawdę uodpornić na jej manipulacje i uroki siebie oraz zabezpieczyć swoje relacje, potrzebujesz odkryć w sobie dokładnie tą energię i jakość, którą ona reprezentuje w świecie. Ma ona w sobie coś, co jest ci potrzebne - inaczej nie spotkałbyś jej na swojej drodze życia. To może brzmieć jak czary - ale to tylko pomysł na psychologiczną pracę z procesem.

Świetlista wróżka-Ratownik robi co może, by nie stanąć w roli "Złego" stosunku do swojego klienta. Przez to nie ułatwia mu uświadomienia sobie i uwolnienia bólu, wyniesionego z toksycznej relacji czy sytuacji relacyjnej. Żeby odwrócić Zły Czar, potrzeba taką możliwość zaczarowanym przybliżyć.

Teraz postaw się na miejscu i w roli tej wróżki, która jest taka pewna siebie i zaparta w tym, co wie, tak świetlista i wyniosła, tak dumna i przekonana o tym, że wie co dla innych jest dobre, a co złe, co można i trzeba komuś doradzić i powiedzieć. Jednocześnie jest tak bardzo niedojrzała i początkująca na swojej drodze duchowej i... życiowej. Jak się czujesz w tej roli? Czy jest w niej coś, co jest ci potrzebne? Jeśli tak, to weź to coś z jej roli i... odkryj to w sobie.

Roman Fierfas